Her Birimiz

Yaşamın koynunda bağıra çağıra ağlayan çocuklarız.

Yaralarımızın üzerine serptiğimiz tenimizin tuzu

Gözyaşlarımızın kuytu sığınağından bakınca

Hepimiz birer ana kuzusu.

Yüz çizgilerimizin haritasında saklıdır oysa,

Yüreğimize asılı duran o bir yığın sızı.

Yaşamın koynunda aşkla kıvranan bedenleriz.

Bekâretimizin bozulmadığı sevişlerin garantisinde.

Gelenin gideni arattığı hikâye kahramanlarıyız

Gidenlerin büstünü diktikçe hafızamızın orta yerine.

Bildik yaşam sancılarının rutin komalarıyız oysa;

Emanet ömürlerimize biçtiğimiz.

Kendi hikâyemizin bekçiliğinden emekli,

bekleyiş ikramiyeleriyiz

Her birimiz!