Her Halim Suskun

yapışmış dilime ateş-i ahraz

konuşan dilimde dilekler suskun

harlanmış bahar dalı kopmuş yaprağım

nehirler alevde sularım küskün

gama bürünmüş kürre-i arzım

düşüne vurulmuş mekanım suskun

nar çiçeğim dalında solabilseydim

üzüm tanemsin

buğunda durabilseydim

selinde sürüklenen zerrecik olabilseydim

sevdandan yanan küllerim suskun

kayboldum senin gidişlerinde

neye elimi atsam hep keşmekeşlik

ben yangın yeriyim gülüm

şizofren ahkarlar yaşam dilimindeyim sensizlikte

mekansız yaşar gönül ülkem yok

tenime dermanız hallerim suskun

avuçlarım avuçlarının scaklığında

tenim teninin kavrulmuşunda

sensiz bu can yok oluşunda

kelimeler naçar dillerim suskun