Her Kelimem Hayatımı Anlatırken

Efkâr, keder gölgesinde sislenince yüreğim

Sevgi bahrine dalıp görünce o loşluğu

Bir hoş etti misafirin olamadım bebeğim

İmân ile doldururum içimdeki boşluğu

Gönlümün iç ceplerinde biriktirdiğim hüzün

Sol yanımdan vurgun yedim hem yazın hemi güzün

Zaman beni bir meçhûle sürükledi ansızın

İnanın ki: unutturdu lezzet veren hoşluğu

Geriye gelmeyecek zamanın dilimlerini

Saklıyor zannediyorum küflü filimlerini

Dedim ki gel ehline sor sevgi ilimlerini

Soramaz ki: kafasında kör şeytanın başlığı

Açılmadan soldurdular vuslat fidanlarımı

Pencereden bakar iken kopardılar yarımı

Darağacında yaşadım daha ilk baharımı

Mezâr diye gösterdiler mezbelede taşlığı

İnsan olan sevdiğine karşı dargın durur mu?

Duruyorsa o yürek ki: canım diye vurur mu?

Deryaları dolduracak dökülen yaş kurur mu?

Kalmamıştır böylelerin, ademden gardaşlığı

Tefekküre dalıyorum beynim karma karışık

Hasretlik karanlığını aydınlatacak ışık

Huzmesine intizarım ruhum o nura aşık

Beni neden terk etmiyor ayrılık haldaşlığı?

Her kelimem hayatımı anlatırken, yine de

Elem, keder her ne varsa yetiyorum, gene de

Kış ile bahar arası, karıncanın sene de

Bir tek buğday tanesinin aşkına yoldaşlığı

Tekrar tekrar doğayım ki: küllerimden yeniden

Karanlığı nurlandıran, güneş gördüm seni ben

İnsanlığın miyârını ölçen var mı söyle sen

Söylerseniz hıfzederim ulvidir sırdaşlığım

Kelimeler dudakları terk ederken bir anda

Sıcacık bir dost elinin uzandığı zamanda

Söz kılınçtan keskindir sabırsa zıddı meyanda

Rahmetin müjdecisi masumda göz yaşlılığı

/Balım Sultan/