Her Ne İse İşte...
Her Ne İse İşte...
Uyanılan tüm rüyalar aynı uykunun devamıydı aslında
Ve insanoğlu ne yapsa çaresizdi hayat karşısında...
Gün ortasında alelade bir şekilde gerçekleştirdiğiniz yürüyüşte
Yan yana geçip hatta belki omzunuzu çarptığınız
Ve sizi çileden çıkartan insan,
Günler,belki de aylar sonra yaşamınızın en anlamlı insanı olabiliyorken,
Neden garipsenir ki var olanların yitirilişi...
Her kayıp bir kazanca işaret değil midir?...
Hem birileri gitmeseydi diğerleri nasıl gelecekti?...
Dar pencerelerden bakmamalı insan hayata,
Geniş tutmalı görüş alanını...Aynı yüreği gibi...
Acımıştır belki, kırılmış incinmiştir...
Hiç tahmin edemeyeceğiniz yaraları vardır kim bilir?
En iz bırakanlarından...
Susun biraz...Konuşmayıverin...
Her söze verebileceğiniz bir cevabınız vardır elbet
Ama kimi zaman yanağınıza süzülen bir damla yaş her şeyi anlatıverir...
Tüm çığlıklarınız tüm çaresizliğiniz tüm benliğiniz
O tuzlu damlacıkta birikir yaka yaka iner göğsünüze...
Ağlamak da erdemliliktir...Uğruna ağlanılan silebiliyorsa gözyaşınızı eğer...
Hiç ummadığınız yerde kopuverir film
Perdede ?son? yazdığının ayrımına varmadan çıkıverirsiniz salondan
Halbuki daha yarım kalan kareler,
Çözülmeyi bekleyen düğümler,
Uçurulacak uçurtmalar vardır...
Hepsi soğuk ve dar yollarda geçen çocukluğunuzda kalmıştır...
Zaman zaman kendinizi kandırırsınız
Renkler yok olalı bir hayli olmuştur
Siz ise gökkuşağının sekizinci rengini keşfe çıkmışsınızdır
Uyandığınızda her şey için çok geç olmuştur
Koşsanız da yetişemezsiniz geçip giden yıllarınıza...
O telaş içerisinde yitirdiğiniz her bir yol ayrımına...
Bazen rüya ile gerçekler birbirine karışır
Aynadaki simanız,yaşınız ve yaşadıklarınız orantısızdır
Denklemi çözmek bir yana dursun
Doğru çarpanı bile bulamazsınız...
İlle de bir yerlerden bir çıkartma yapmanız şart olur...
Hayatınız başlı başına bir savaş iken...
Her ne ise işte...
Dedim ya,
Uyanılan tüm rüyalar aynı uykunun devamıydı aslında
Ve insanoğlu ne yapsa çaresizdi hayat karşısında...