Her Şair En Çok Kendi Şiirinde Vurulur

Her gün bir gözyaşının daha asıldığı gönlüme

Bir bıçak darbesinin diğerinden daha kuvvetli vurduğu şu ömrüme

Tek bir gülüş bıraktın kemiği kırılmış hayallerime

Yokluğun iyi ki var kendin iyi ki yoksun.

Şiirlerin bile şairlere kafa tuttuğu meyhanelerde

Öğrettiler bana içmeyi

Yalanların her sevgiye meze olmadığı sessiz sokaklarda

Öğrendim ben adam gibi sevmeyi

Her şair en çok kendi şiirinde vurulur

En çok da kendi içine kanar

Zehir zemberek yazsada

Yine en çok o kadını anar..