Her Şeyden Bir Fazlaydın - Ü

çünkü

şarkıların yandığı yerden tutunuyordum sana

hiç dinmezdi fırtınası hislerimin

usulca, sevdanın rengine bürünürdüm

şair yanımdan vurulurdu düşlerim

biliyorum

kıblesi aynıydı sevdaya dair gülüşlerimin

ve yine biliyordum ki

sen benim 'içimin gülen sesiydin'

senliğimdin...

çünkü

sevincinde toplardım bütün tebessümlerimi

hiçbir beste, sana olan özlemimi anlatamazdı

gözlerindeki ateşle ısıtıp üşüyen cümlelerimi

bakışınla, tüm efkarımı dağıtandım

senin bıraktığın anılardan tutunurdum aşka

yüzündeki tarifsiz cennete müptelaydım

her aklıma gelişin, yeniden yaşama sebebimdi

ve ben her gidişimde

kendimi yine sende bırakandım

kaldığımdın...

çünkü

her kaçışımda sana yakalanmayı seviyordum ben

dört bir yanım alevler içindeyken bile

bir tek sana yanıyordum

ömrümün geri kalanıydın sen benim

hiçbir gidişe, asaletin kadar mağlup olmadığımdın

iki kişilikti yüreğimdeki sancım

ve ne zaman 'seni seviyorum' demek istesem

bir düğümdü boğazımda sana tutsaklığım

konuşamadığımdın...

çünkü

varlığında gökkuşağına bürünmüştü aşk

hangi göze baksam tanıdıktı sıcaklığın

zulamda hep sana dair tebessümler saklıyken

gidişinden sonra öznesiz cümleler kuramazdım

seni beklerken kendimden gitmeyi sevdim

ve kuralları sende yıkmayı

korkularım kadar çocuktum yokluğunda

aşk denilen yarayı bir tek sende kanattım

dinmeyen yaramdın

yarsızlığımdın...

çünkü

sana benziyordu sonsuzluk dedikleri şey

hiçbir acı, yokluğunla boy ölçüşemiyordu

kırılganlığımdın satır aralarında

kavgamdın her yalın kalışımda

sen benim hayata başkaldırışımdın

haykırışımdın.