Her Sonbahar,alaca Mevsim Bana

Her sonbahar,alaca mevsim bana,

Yalnızlık gibi tek ,beklemek kadar özgür...

An gelir,sebepsizdir yağmurlar,

Geçer zaman ,savurup yüreği.

Işık topu döner,kor ateş olur,

Elleri'ni alır insan,yalan dostları unutur.

Her sonbahar ,yaprak dökmez,

Yeni sürgünlere hazırlanır bazen.

Alaboradır dünya,

Görünmez gölgenin ardında güneş.

Ter içinde uyanır insan doğum anına,

Üşür Tanrıyla arasındaki yalnızlığına,

İtirazı olur,yaşamak gibi,

Bir bebeğin gözlerinden ağlamak gibi.

Her sonbahar ,alaca mevsim bana,

Yalnızlık gibi tek,beklemek kadar özgür....

15.Ağustos.2008/Cuma. S:19.00