Her Yürek Ölümlüdür

Her yürek ölümlüdür,

Ancak ben senin ıstırabınla

Tattım ölümsüzlüğün acı şarabından.

Kaldır yüreğimi kör eden kara peçemi,

Alevli dudaklarınla okşa

Sensiz atamayan o gariban yüreğimi.

Söndür içimdeki yangını,

O’na duyduğun sonsuz aşk ile.

Fakat bil ki, sevgilim,

Ben hala yanarım gecenin en karanlık yerinde,

Adını fısıldayan rüzgarın hüznünde,

Her damlası gözyaşımdan süzülen yağmurda.

Seninle var olup seninle yitmekti muradım,

Oysa sen, solgun bir gül gibi,

Beni baharsız bıraktın.

Beni unutan dudaklarına mühürledim adımı,

Unutmayan kalbimi mezarsız bir geceye gömdüm.

Kör kuyularda yankılanır aşkımın yetim sesi,

Ve ben, sensiz geçen her anın eşiğinde,

Yalnızlığın soğuk ellerinde,

Sonsuza dek beklerim seni.