Hercai Duygular

Bir arsız hercai

Ve güdümsüz cilveler

Hangi aşkın sultasında kaldı ki menekşeler

Turfanda bir hasreti törpülerken mevsimler

Şimdi ne sen varsın

Ne de kömür karası gözlerin

Bırak da yıkık duvarlara resmedilsin hatıran

Geceler vicdansızdır

Geceler gardiyan

Ve yorgun bir hasrete tutukludur sevdalar

Ne türküler ses verir

Kaynayan yüreğime

Ne de şiirler dindirir

Hayal serencamımı

Seni anlatan kalemler kan kusar kâğıdıma

Yetişir mürekkepler boğulan imdadıma

Hangi şiir açar beni

Ya da hangi şarkıyla şenlenir ki sazım

Zaten hep şu dizeler değil miydi beni ağlatan;

'Benden bir iz kaldıysa ne olursun iyi bak.

Nasip değilmiş bana dizlerinde uyumak...'

Sen ki;

Ne bilirsin hatıralarla yaşamanın tadını

Kafanı vurmadınsa hiç yoksul duvarlara

Sevdiğinin adını

Yazmadınsa sonbaharda yağan karlara

Bahar gelince açmıyorsa yüzündeki matem çiçekleri

Sen bilemezsin gülüm bu solgun gerçekleri

Hani vardır ya klasik bir tema gibi

?yuvamız olacaktı'

Yorgun bir akşamın bıraktığı ruhsuz gecelerde kurduğumuz düşler

Ve ardın sıra gelen kahkahalı gülüşler

Bir şey vardı ki içimde

İşte o şey

Yine düğümlendi boğazımda

Diyemedim bir türlü içimden geldiği gibi

Bu aşkın güftesini

Şöyle avaz avaz bağırarak;

'......... .................'