Hesaplaşma

Örüyordu ilmek ilmek

Geçmişi örüyordu bir kez daha

Geleceği umutsuz bir bekleyiş

Her ilmek bir yolculuk

Seneler öncesine

Bir ters bir düz iki ters bir yüz

Bir ilmekte gidip beş ilmekte dönüyor

On ilmekte dönüp bilmem kaç ilmekte gidiyor

Geçmişiyle hesaplaşıyor

Bakıyor aynaya

Ayna ay gibi aydınlık

Düşüyor yollara

Geçmişe yolculuğa

Yollar tenha gidişi dönüşü açık

Ne bir moloz yığını ne bir çukur

Bir sıra daha ördü

Sıralar sıraları acılar acıları

Ördükçe aldı götürdü gözyaşlarını

Her acının karşılığı bir ilmek

Her ilmeğin bir bedeli var elbet

Bazen geç kalınmış indirilmemiş bir tokat

Bazen tatlı bir buseydi yaşanmamış bir hayat

Eksikti tamamlanmamış bir şeyler vardı

Oyaları yapılmamış yemenisi çıplaktı

Borcu mu var dı alacağı mı hayattan

Sorguladı..ama hesabı tutturamadı

Bir ilmek arttırsam diye düşündü

İlmeğe ne hacet o bir sırat köprüsü

İlikle düğme gerek birbirini birleştirecek

Ne düğme iliksiz ne ilik düğmesiz

Bir süs olur sadece tek başına

Minnetli minnetsiz

Bir kez daha dedi

Bir daha gitti ve son kez döndü

Sonra kesip bir de düğüm attı tüm yaşanmışlığa

Ne borcu vardı artık geçmişe

Bilakis alacaklıydı

Rahat bir nefes aldı

Gözlerinde nur vardı yüreğinde hayat

Bıraktı örgüyü son kez vedalaştı

24 Şubat 2009