Hevenk Köyneğini Giydim Eyvallah

Sarıldım ağladım güne göz oldum

Darıldım kırıldım dile köz oldum

Başıma vurdular kine yüz oldum

Hevenk köyneğini giydim eyvallah

Melekten kanadı çaldım üstüme

Dediler kepenek çobanlar değer

Mecnun libasını çektim büstüme

Özgürlük kuşlara sanatmış meğer

Göklerde yüreğin demi kalmadı

İncecik sazların teli zamansız

Kanunlar nihavend sözü çalmadı

Şarkılar türküler güller zamansız

Elendim annenin ninni elinden

Bağrıma basılan taş hevengini

Üst üste belikli saçın telinden

Sevenler alır mı dengi dengini

Uslanmaz ömrün günü uslanmaz

Kalbi körükleyen sevda selinden

Çarklara çekilse dili paslanmaz

Şiirsiz gazelsiz bahtsız gelinden

Herkes mavzerini yürekten kusmuş

Son söze bağlanan kısmetsiz taşlar

İçinden çıkılmaz rüyalar susmuş

Hevenk köyneğine damlayan yaşlar