Hey Bingöl, Yayla Dere!

Hey Bingöl, Yayladere! Aç kapını geldim bak

Engele takılmadan bastığımı yakarak

Elimde silahımla yüreğimde al bayrak

Ak kundağa belendim kamuflajla giderim

'Vatan için kan döker, ölmeye geldim' derim.

Parmağımda al kına veda ettim anama

Taş delen gözyaşları her an aklımda ama

Yılmam yıkılmam asla, dönüp bakmam arkama.

İzbeleri tararım dağlarını yıkarım

Ölürsem toprağını patlatır da çıkarım.

Uçuşan mermilerle haykırırım, coşarım

'İşte ecel' deseler tereddütsüz koşarım

Şehitlik mertebesi tek kazancım başarım

Şayet bir an titrersem yaşamak olsun haram

Tek damla su vermesin lanet etsin mataram.

Mevsime bahar düştü açmak üzere çiğdem

Köklerine can olsun toprağa düşen her dem

Bu güzel vatanımı koruyacağım madem

Buz tutan ayağıma yapışsa da postalım

Emrederim; ' Caniyi bu dağlardan atalım!'

Ölüm bana şereftir, ölüm bana şan demek

Korkup, yılıp, kaçana haramdır ekmek yemek

Ben dağların bozkurdu olur mu hiç görmemek?

Sevdamı silahımın namlusuna sürerim

Çınlarım gökyüzünde ben avazı gür erim.

Ben bölünmez vatanın gözü yılmaz askeri

İnancımla korurum doğu - batı her yeri

Kükrerim aslan gibi bir an dönmeden geri

Çavlan gibi akarım, şimşek olur çakarım

Ey Bingöl, Yayladere! Dağlarını yakarım.