Heyelan

İşte akşam oluyor yine .

Ve ben kırmızıyı içmiş damlalardayım

Ödlek ... korkak ... tökezlemiş

Lirik perdelerin örttüğü donuk bakışımla

Hıçkırığımın dağıldığı sarp kayalarla

Sanki kör bir kumsaldayım .

İçime dökülüyor bulutlar ilk kez

Ellerimi tutuyor hırçın bir rüzgâr

Ve soluğuma tünemiş solgun masallar

Yavaşça alıp beni götürüyor güneşsiz diyârlara

Korkulardayım ... korkmalardayım .

Nefesimde kar dansları hızlanıyor

Toy dumanlar tütüyor yüreğimden

Azgın ve karanlık bir katran misâli ...

Yarınlar uzanıyor fırtınalarıma

Ben ağlamaklı ...

Zamanların ötesine savrulmaktayım

Dağılmaktayım .

Kirpiğimden düşen ucube bir damlada

Artık kaybolmaktayım .

Dalgın tebessümleri yitirmiş dudaklarım

Ateşlerde dolanan sabahlarım

Ve suskulara sevdalanmış duygularım

Harmanlarda raks ediyor ...

Bense vurumlardayım .

Pembe bir menekşeye sokuluyorum yavaştan

Dokunma sakın diyor ...

Küsüyorum ve alıp ruhumu avuçlarıma

Göğe akıyorum yeniden

Yalansız ... riyâsız ... hasatsız mevsimlerimle

Esintilerden süzülüyorum .

Ben ..... artık donmalardayım .

Yüreğim ölesiye tatsız

Ve ben ilk kez bu kadar deli bir karmaşayım .

İsyanlarımla ... sorgularımla ... dualarımla

Sanki garip bir heyecan'da ...

Heyelan'dayım !!!