Hiç

Destanlar yazılır upuzun mısra mısra

Kahramanları cin, peri dev ve cüceler

Kaf dağı denen yerde yaşar ve debreşirler

Aradım o dağı, dağ yok, bir hiçmiş devler ve cüceler.

Hayat makinasında makinalar kupkurulu

Oğluna mintan, kızına fistan biçerler.

gezdim fabrikayı, gördüm makineler hep sahte.

Aradım çalışanları, bulamadım bir hiçmiş emekler.

Toz olur, kar yağar, yağmur ılgıt ılgıt

Aleme selam toprağa ve cana rahmet ederler.

Çok baktım, alem hasta, toprak ile can riyakar.

Ararken gerçeği çıktı önüme hastalar ve leşler.

Destanımı yazmaya başladım, ufak ufak.

Kendime sordum, tükettim birçok emekler.

Bir çıktım bir indim kaygan merdivenlerden

Ben bir gölge ve de bir hiçmiş emekler.