Hiç Demedin Düştüm Şehevi Derde (muzur Neşriyata)

Romanında, şehvani arzuları, ettin konu!

Bazen kat, kat soyundurdun, bazen giydirdin donu.

Düşünmedinmi? bu işin, nereye varır sonu!

Dedin *at oynatırım ben, bu elde*

Hiç demedin bura islami belde.

Böbürlenerek dedin! * benim bu romanı yazan*

İmanını, yaprak gibi, kuruttun. mevsim hazan!

Arasıra kış yaptın, üşütüp titrettin bazen.

Dedin * at oynatırım ben bu yerde*

Hiç demedin, düştüm şehevi derde.

Ana olan kadınlara dedin * ateşli dişi*

Dedin bu * bu romanım emsalsiz, bulunmaz eşi*

İnsanı çıldırtacak, bir sözle yaptın girişi.

Dedin * at oynatırım ben bu elde*

Hiç demedin * bura islami belde.

Şeytan ile nefs ikilisine, ettin iştirak!

Ortağın ikili usta oldu, sen ise çırak.

Şeytanla nefsi besledin, imanın kaldı kurak.

Dedin *at oynatırım ben bu yerde*

Hiç demedin *düştüm şehevi derde.*

Neden bulunmuyor, seni durduracak bir merci,

olsaydı zaten çoktan, tutuklatırlardı gerçi,

Çıplak kadın resmiyle, süsledin dış ile içi.

Dedin *at oynatırım ben bu elde*

Hiç demedin * kanun vardır bu yerde.*

Dedin *Elimdedir bu kuklaları oynatan ip*

Kitabına birde ad verdin. *Özgür yaşayan tip! *

Şehvani yazılarla, gençliği ettin tahrip.

Dedin * at oynatırım ben bu yerde*

Hiç demedin *ben düştüm sapık derde.*