Hiç Duymayacak

Ufuktan giderken kızaran güneş

Belki de bir daha hiç doğmayacak

Sevdiğim ölmeden mezarım sen eş

Belkide toprağım hiç dolmayacak

Boş kalsın baş ucum dikme taşımı

Çiğnesin yocular garip başımı

Ayaklar değdikçe okşar saçımı

Belki de ellerin hiç değmeyecek

Kıyıp da güllere demetle gelme

Dizlerin dövüp de kendini üzme

Taşlıdır anlamaz toprağım sevme

Belki de yaşların hiç düşmeyecek

Dünyaya bir daha gelirsem gene

Bırakmam ruhumu gitsin bir yere

Gel segilim yine sevmeyi dene

Belkide sevdiğim hiç demeyecek

Yarsever çilendir hakkın desen de

Gönlüme kupkuru incir diksen de

Dilinden baykuşa öğüt versen de

Belki de viranem hiç duymayacak

20/01/2011

MALATYA