Hiç Kimsen Olmak

Hani

Hiçkimse

Senin gözlerinde

Bir şiir gibi takılı kalmamıştı ya

Hiçkimse omuzunda

Seni bir bebek gibi uyutmamıştı

Şu anlamsız karanlık gecelerinin sabahında

Çıglıkların karışırken derme çatma sokakların ayazlarına

Hani hiçkimse

Güneş gibi doğmamıştı ya dünyana

Hiçkimse

Dokunmuyordu dokunamıyordu yüreğine

Hiçkimseye güvenemiyordun

Uyuduğun ya da arkanı yaslaman gereken saatlerde

Hiçkimse

Senin bir çocuk gibi dudağını büktüğün anlarda

İçinde kopan fırtınaları göremiyordu ya

Hayatın bir limanından diğer limanına yolculuktayken sen

Hiçkimse

El sallamıyor

Hiçkimse

Hoş geldin demiyordu ya

Silmemişti göz yaşlarını

Hiçkimse

Basmamıştı seni çıkarsız gögsüne ya

Ve hiç kimse

Anlamamıştı ya seni

İşte ben senin

Hiçkimsen olmaya geldim