Hiç Kırıkları

/Hiç kırıkları batıyor gönül uçlarıma

Eski bir pikapta kendimi dinliyorum/

Bir sigara dumanına aşık,

Bir kül gibi girdap

Yalnız ve huzursuz...

Kendimi izliyorum.

Tedbirsiz kabuslar içinde dönüp duruyor

Sınırlarım.

Sınırlarımı görmek için

Onları aşıp dışına çıkıyorum.

İnzibat öksürükler bölüyor düş idamlarımı

Oturup kalemle imtihanımı düşünüyor,

Kelimelerin boynuma geçirdiği

Tiğniyetsiz azapları yudumluyorum.

Yarım kalmışlığın verdiği baş ağrılarını

Şiirin tılsımlı haplarıyla perçinliyor,

Düşüyor, düşünüyor, düşlüyorum.

Zerrelerle boğuşuyorum.

Bütün zerrelerin bir tam yapmadığını

Öğrendiğimden beri

Kilitli bir Pandora kutusu sarhoşluğuyla

Beni öldürecek ab-ı hayatları emiyorum.

/Hiç kırıkları batıyor gönül uçlarıma

Eski bir pikapta kendimi dinliyorum/