Hicap

Uzak değil ki gözlerim

yeryüzü denizinden

görüyorum

nedir bu kin, bu nefret, bu öfke

dünyanın sakin ve mesut çatısı üzerine tüneyen

bu merhametsiz hâkimiyet...

Fidanlar devriliyor toprağa

birer ikişer fidanlar

toprağın göğsüne sızı

kınsız hançer fidanlar

ve çocuklar

uçurtmaları vurulmuş

gözlerinin içindeki şenlik

bakışlarındaki mavi çalınmış

yüzlerinde derin keder

avuçları kan revan çocuklar

ve kadınlar

saçları kehribar, saçları üzüm karası

ömürleri er elinde kesilen

solgun tenlerine, siyahlar giydirilen kadınlar...

Ruhum, kayalara çarpıp terk edilmiş

eski bir gemi gibi.

İçi boşaldıkça ağırlaşan

taşıması zor, ağır bir yük oldu hayat

gördüğüm kanlı hicaptan...