Hicaz Hatıra

eski bir dost gibi

kapı aralığından

pencere kenarından

davet beklemeden

bildik bir yolu adımlar gibi

ve ağır

ve acelesiz

ve de "acı söylemeye" mahkum oluşundan mıdır

hayli keyifsiz

gelir gece

koltuğunun altında bir kitap

ayrılıklardan yazılmış bir kanun

kötülüklerden kara bir kapak

ihanetlerden kalın bir cilt

yalnızlıklardan müteşekkil bir eskime

korkulardan mürekkep bir toz

koltuğunun altında

çaya simit batırır gibi şaraba batıracağımız

nice körpe aşk fidesini

gaddar bir cellat duygusuzluğuyla

idam sehpasına yatıracağımız

merhamete yer tanımayan bir kanun

plaktan bir cızırtılı ses

eskilerden bir şarkı dilleri toprakla örtülmüş sazendelerden

hafızamda yankılanan bir uğultu

patlayıveren bir rüzgarla darmadağın olması gibi anmalarımın

herşeyin altında gülümseyen o yüz

bir bıçak sızısıyla kalbimde sıkışan nefes

üzülmemek için çabalarken ağlayışlarım

sonunu görmeden terk ettiğimiz yol

uzar

hayal dallarıyla ulu bir ağaç karanlık gökte

uzar

efkar ağır bir zehir gibi besler hazan çiçeklerini, çiçekler

uzar

imkansızlıklardan dikenli teller örülür hergün aramıza ve dikenler

uzar

yazdıkça yarası açılır kalbimin, mısralar

uzar

yine de diyerek anarım seni, öfkemle savaşım giderek vahşileşir, giderek

uzar

koltuğunun altında kara kaplı bir kitapla çıkagelir gece, gittiği yollar

uzar

plaktan cızırtılı bir ses dağlar fikrimi, eskilerden bir kanun taksimi

sevdiğimiz, sevdiğin, sevdiğim ses

uzar