Hiçbir Acının Hükmü Yok
Hiçbir acının hükmü yok
Gözlerimizde bu nüzul
Avuçlarımızda titrek üşümelere sarılmışken
Bu Ağustos terk etmişse iklimleri
Güneş öyle doğmuyorsa
Ve batmıyorsa kızıl kehribar tanesi misali
Başlamışsan münzevi yürüyüşlere
Bir elinde bendir
Dudağında muamma
Suf'i bir ezginin doğum yerine koşarken
İmgeler saklanacaktı elbet yastık altlarına
Ve
Küçük bir sedirde
Kısaltacaktı boyunu zaman
Kasıklarında çoğullaşırken kancık denizyıldızı misali
Üvey sancılar
Ölecektin
Sen evet
Mistik bir senfoninin süt dişleri
Kırarken kalemi
Asacaktın elbet
Kuşkanadına saklayıp ibrişimleri
İçecektik idamları
Mahzen dolusu şarabı bir kadehe döküp
Gül düşerken Marmara'ya
Yamacımızda kör topal palikarya
Sağır şarkılar söyleyecektik karşı yakaya
Duyacaktın sen canhıraş kaçışırken mazinden
Alına dayadığın mavzer utandıracaktı yarım kalibre mermiyi
Küflenip düşmeyecekti evet
Tetik bir daha
Kolay değildi zira onurlu ölümler ...