Hiçbir Şey Olamadık Hiçten Başka
Hiçbir şey olamadık hiçten başka.....
Yaşım hiç adım hiç
Dağlar başında bir başına duman olamadık hoyrat
Ya da bir yol dağa
Dertsiz akan ırmaklarda bir çakıl belki
Gökyüzünde yıldız, dilek tutulmalarına fal olamadık
Dolu olup yağamadık
Zulme
Ya da yağmur aşkları ıslatırcasına
Kara'lara pamuk beyazında kar
Başkaldıran bir bahar
Hiçbir şey olamadık hiçten başka....
Bilgi ışığıyla aydınlatamadık kararmış beyinleri
Tohumları kıraç topraklara serpmek hayal
Kaderle halay çekmek zor
Sevdaya kul,
yarınlara yar
Dosta yaren olamadık
Sevmelere efkar olup kadeh kıramadık
Bir damla peyniri paylaşmak zor geldi
Rakıya muhabbet saramadık
Oysa ne güzel mezedir
Ben ben diye yaşadık bensizliği doyunca
Hiçbir şey olamadık hiçten başka....
Çocuk çığlıklarını savuramadık
utandık
Ağlamaya yelken açınca
Rüzgar çıkardılar
Korkuttular gece sakız çiğnenmez diye
Sattılar bir anlık neşemizi gecenin kör kuyularına
Çocukluğumuzu yaşayamadık
Sevgiye zalim olduk
Dosttan uzak
Her yanımız kış
Hala sakız çiğnemekten korkarız gecelerde