Hiçliğin Çerçevesi

Yokluğunda bir sürü sen'ler var

Sensizliğin bir ipucu

Hiç yoktan iyidir

Diyor umut,

Bakarak

Kaldırarak başını

Gözlerinde bir gökyüzü

Maviye çalan yağmurlu,

Sanki demek istediği

Der gibi

İşimiz zor

Çok zor,

Geriye kalan

Oyalanmak

Bulutlara salıncak asmak

Sallanmak semadan semaya

Tutunarak rüzgarlara

Yelleri koklayarak

Bir beklenti işte

Ta oralardan

Gelecek,

Gelir diye,

Yoksa ne tuzu var nede tadı

Nefessiz bir soluk gibi

Şu hayat,

Zamanı öldürmek tek gayesi

Ellerinden tutan dahi yok

Fark etmiyor

İstediğin kadar yaşa

İstediğin kadar öl,

Issız bir dünya

Sessizliğe bürünmüş

Yankıları gömülmüş,

Bir tek ben varım

İçinde

Bir tek ben,

Yüreğimle

Ve içindeki sen

Dönse/m ne çare

Kalbe varmak

O

Kadar kolay mı sandın

Şu hiçliğin çerçevesinde...

* Berlin, 04.05.2020 *