Hicranın Başkenti
Meryem’in edebinde, saf aşkınla gizlenen
Gönlümün ülkesinde , gül gibi filizlenen”
Bırak beni görenler sevda düşkünü sansın
Bir uçurum gözlerin bakışın intihardır
Mecnuna dönen kalbim susuzluğuyla yansın
Çölün kumları ateş içimi yakan hardır
Değmesin başka bir el fitil tutmaz yarama
Sensin çare ve hekim başka çare arama
Bir an olsun gitme hiç kal benimle ırama
Fikrimin mizacı ol seninle dolsun dünyam
Kalemlerin diliyle gerçeğe dönsün hülyam
Sevdamsız atışında kalbimden davacıyım
Aklımın köşesine mıhla kazı özünü
Bilki aciz ömrümde çilekeş bir hancıyım
Anlatmaya ne hacet ezbere tut sözümü
Söyle güneş mi doğdu yoksa yüzün mü ışık
Sensiz vuslat karanlık yol zehirli sarmaşık
Senle akildir aklım sensiz karmakarışık
Varlığın anlamlanır sen bir defa gülünce
Varlığınla çözülür her soru her bilmece
Susarım bazen böyle mülteci gecelere
Uyku tutmaz gözlerim kirpiğim çelik mazgal
Fikrimde kilitli söz dalar düşüncelere
Ruhum sana istila yüreğim aşkla işgal
Vuslat kırıntısında hasreti simya ettin
Kederli her anınmda sardın da ihya ettin
Ben beni unutmuşken sen sordında yad ettin
Düşün halsizliğimi yıkılışımı düşün
Düşünce çemberinde her harfi yitik düşün
Hani bazen susarsın sanki tüm evren susar
Konuşta içini dök hatip maharetiyle
Hicrana döner yüzüm susarsan yaren susar
Anlat saklını anlat inanç rivayetiyle
Sökülsün mühürleri şen çalan şarkıların
Zerre kalmasın artık sebepsiz korkuların
Dünde kalsın üzüntü sevinçle doğsun yarın
Zikrimin ufuğunda yenilik şekillensin
Kötülük bakan kem göz varsın sönsün körelsin
İçimdeki çocuğa masal ol anlat seni
Sevinin destanını en baştan yazalım biz
Tarihin görmediği sevinçle ağlat beni
Gönül gönüle olup olmazı çözelim biz
Görsün şu koca alem aşkın en yücesini
Tanısın herkes bilsin bahtımın ecesini
Yazılsın kitaplara kutsanmış ruh eşimi
Bundan sonra kedere sarılıpta yıkılmam
Hicranın başkentinde mahvolupta kaybolmam
-n u e e t t i n ÖNDER