Hikaye Biter

Ateist bir besmele dökülür

Gecenin dudaklarından

Ölümcül bir yaradır varlık

Tanısız bir hastalık

Gelir

Sağ yanından vurur

Aşk

Suskunluğa teşne bir resimdir duasız

Renkleri kayıp gözler

Maviyi unutur

Rüzgarsız bir öğle vakti

Düşer iki damla avuçlarına

Yıldızsız

Açılan kapıdan

Çıkıp gider kelimeler

Şiir şiir yarılır gecenin karanlığı

Karanfil kokusuna düşman coğrafyalarda

Kan rengi türküler dillenir

Ayakları yara içinde

Döner yalnızlığına

Saatler

Sonra

Tanrısız bir şafak söker

Yusuf ölmeyecektir belki

Ama

Züleyha gider

Yağmurlar gelir

Hikaye biter