Hınzır Huzur...

/ Bir şarabın arap tadında

Beyaza dönük bardaklarımız

Karasından dönüyor cilası biramız /

Bana dönerken sen dizlerinin çevresinde

Sehpalara yayılan cümlesiyle

Sokak lambalarından geçen neşesiyle

Yolun yanlış kaldırımına düşen gölgesiyle

Ormanların sığlığından geçmiş

Yalın bir ayak izi

Dalları soyunuyor rüzgârın hovardalığına

Ve sen o eşsiz küçük kıçınla büyük daireler çiziyorsun havaya

Kavislerin kıvraklığında tecrübeleniyor hayata

Bütün gözler fırıldaklığında

Ve ateşleri yakıyoruz bağrımızda

Ayrılıyoruz girizgâhında düşlerimiz

Düşük notalarda perdeler bozuluyor muştularımız aşka

Ezgiler ezikliğini aşmış sarhoşluğumuzda

Bahar çiçekleri mis kokularını yayıyor burunlara

Bir yıldız yağmurudur çarpıyor yakamozlara

Yeni şeffaflığını yitirmiş beyazlarında bir duble daha

İçtikçe coşuyor coştukça ısınıyor oda

Bir spiral akıma dolanıyoruz ki sormayın

Ne zaman nede sus payı usumuzda umur susuzluğumuzda

Yitip gitti yaratılar yataklara serilmiş tılsımı çarşaflara

Mum ışığının tulu kanmalarındayız parlamalarında

İçi geçtikçe hırpalıyoruz geçmişler kül kıvamında

Hınzır huzur sinmişliğinde usulca yerleşiyor sevişmelerimize

Birimizde anlamlar doğuruyor içimize

Duygularımızı sinsice itiyoruz karanlıklara

Koşuklarımızı salıyoruz anılara vedalara

Dizeler sıralanıyor yalan sevdalara

İkimizde farkındayız

Anın tadını çıkarıyoruz bahaneler kalıyor yarına