Hirâ
Hirâ
Kapına fesleğen koy gözlerim
Bir miski Amber yayılsın yeryüzüne
Gönül dehlizinde sakla umutlarını
Olaki!
Yar düşer rüyana...
Cibril kanatlarını yere eğdi bu gece
Uyku tene musalla
Üstüne semayı direksiz tutan aşkına
Etin tırnağa sarılışı gibi
Kalk süsle kendini
Gün bayram yerden göğe
Cihana sığmayan misafirlerin var
Bahtına kurban
Hirâ...
Oku diyor her canım
Arşı ıslatan yağmur mu gözlerin?
?Seni yaratan Rab'binin adıyla oku'
Ümmi bir lisanın hercümerç hali
Bilmez iken kalem nedir titreme nedir
Sırrına erenler adına
Oku! ! ! kelamı aşkla yazılanı
El değmemiş bir bekleyişti
Cebel-i nûrdan yayılan abı-hayat çeşmesi
Yüzünü yıkıyor kainat
Gözleri ışıl ışıl güneşin
Bir de sen söyle
Ey Hatemül Enbiya
?Hak geldi batıl zail oldu'
Selama dursun her adımınla sıkışan nefesler
Göğüs kafesini parçalıyor kalp
Bir toz olabilseydim duvarında o an
Sen nasıl dayandın hirâ...
Dökülen yıldızlardan belliydi
Baş aşağı düşen kırık tanrılardan
Kapanan gök kapılarından
Sütunlarda tam inşikak vakti
Gayrısına meyil yok
Gayrısı yok!
Yürü ey iki cihan Serveri
Ayakların altında yanan kumum
Bas üstüme izinin visaline sevinsin ruhum