Hoş Bir Boşluk

Kendi masalında ağlayan

Bir kelime olacak elbet

Elbet uç noktası sancı

Bir doğum yaşayacak

Küf tutmuş yüreğe ay çiçeği

Kabir perdesi oynayacak

Kımızın sarhoşluğunda ayılan geceler

Kendini gösterecek

Saklanan dönüşler tek tek alacak seni

Yalpalamalara

Saatin son sıçrayışı

Belki milyonu gösterecek

Ve kıyamet hala beklenecek

Bebeklerin dede olduğu dönemlerde

Belli olacak hikâyen

Belki varsın belki yok

Kusurun son kez kusmamak olacak insanlığını

İşte ağırlığından ölen bir kaç masal

Ki sadece seni anlatacak

Kendini anlatan rüyalar kalacak

Kendinde

Sonra ikrar gibi bir ihanet sevabı

Günahın devranında kalacak adsız

Hoş bir boşluksun artık

Portresi karalanmış duvaksız

Adın yirmi birinci yüzyıl insanı