Hoş Bir Sohbet

Bazıları kulaklara konuşur bazıları gönüllere

Buldun mu tatlı bir sohbet

Dokunur belki artık yanmaz dediğin küllere

Gerçek dost ateşi sönmeyen bir mabet

Eskisi kadar pişman olmazsın dünlere

Gün gelir yüzünü gülümsetir elbet

Sohbettir gönlün sesi özlenen çeşmesi

Musluğu kelamla çevirmek marifet

Damla damla yürekten yüreğe dökülmesi

Erbabın ustalığında maharet

Benden bu kadar dediğinde dudakların bükülmesi

Dertlerine değil erbabın gidişine şikayet

Yolculukta hiç tanımadığın bir kişinin merhabası

Anlarsın ki kırk yıllık dostunla edemediğin sohbet

Bir köylünün buyur ettiği sofrası

Sadece zeytini peyniriyle değil kelamıylada nimet

Belli olmaz nerde sürülür sefası

Şaşırtır sokakta yaşayan adamın dilinden dökülen şerbet

Bazen yüreğinde konuşamadıklarının sancısı

Bir dostta bulur kıymet

İçindeki korkunun en büyük hancısı

Olmuştur kapısını gözyaşının açtığı tatlı bir sohbet

Artık yoktur konaklama kaygısı

Bitmiştir nefsine bu yorucu ziyaret

Dertli bir gencin sevdiğine kavuşamadığı rüyası

Günler geçer nikahına alırsın davet

Yaramaz bir çocuğun gökte uçtuğu macerası

Yıllar geçer göğsünde gurur pilotluktan mezuniyet

Unutulmaz gönüle sözcükle yazılan sohbetin hatırası

Yüreğine bir nakış gibi işlediysen şayet

Özleyen bir annenin evlat acısı

Hiç bir söz unutturmaz elbet

Kızgın bir babanın genç kız kaygısı

O çatık kaşları umutla gülümset

Ustalıktır acıya öfkeye adresi doğru buldurması

Dilinde varsa hikmet

Bazen bir şairin vedası bazen bir şarkının tınısı

Gönülle en güzel muhabbet

Ama bir üstadın sohbetiyle ruhunu okşaması

Şu cihanda en güzel zerafet

Gülümseyen bir merhabanın

Buruk bir elvadayla son bulması

Bir insana verilmiş en güzel marifet