Hoşça Kal Gülüm...

Alışık değilim gülüm böyle sevmelere

İçimdeki yangın söneli bin asır oldu

Artık ne seni sever bu deli yürek, ne kendini

Hoşça kal gülüm, savurma kalan küllerimi...

Korkuyordum, gece çalan saçlarına dokunmaya

Korkuyordum, gül misali ellerinden tutmaya

Korkuyordum, orman gözlerinde kaybolmaya

Hoşça kal gülüm, çalma yarım kalan aklımı...

Biliyorum, hiç sevilmedi bu garip yüreğim

Hep sevdi, hep yandı, hep kanadı

Her kalp atışta yitik sevdam büyür içimde

Hoşça kal gülüm, kısık sesim olma benim...

Artık,

Saçlarını tel tel koparıp başucuma koymayacağım

Sen kokan ne varsa giderken bıraktığın

Artık ellerime, yüzüme, gözlerime sürmeyeceğim

Hoşça kal gülüm, bırak hasret kokayım...

Şimdi!

Topla saçlarına döktüğüm binlerce yıldızı

Artık yakamozunda değilim senin

Korkma, korkma düşmem gözlerinin denizine

Hoşça kal gülüm...

Hoşça kal...

Bitsin artık her ne koyduysan adını...