Hoşçakal Süslü Kız

Küsüm artık hayata,

başarısız bir intihardan sonra tekrar nefes alışıma.

Korkaklığıma,

aynı zamanda da söyleyemediklerime,

hiç duyuramadıklarıma..

Oynayamıyorum artık bu hayat oyununu,

çünkü çok sevdiğim oyuncağım kırıldı göğsümde.

Üstelik çok acıyor,

her şeye rağmen uzaktan sevmeye çalıştı seni.

Biliyorum ama hiç beceremedi.

Ve kırıldı işte,

artık kimse almaz beni aralarına,

yalnızım bu yüzden.

Bir sokak çocuğu gibi imrenerek bakıyorum aşka.

Ah süslü kız,

sen bile hiç almayacaksın oyunlarına;

başkasıyla oynayacaksın hayalimdeki evcilik oyununu.

Ağlıyorum işte bu yüzden,

en çokta gözlerinden;

senin güzel yüzün yüzünden.

Gözyaşı katliamı yapıyorum bu gece,

onaylıyorum sen soy'kırımımı;

nadir soyadımın da pek bir önemi yok artık..

Önemim yok,

nemim var gözümde.

Acımasız duyguları bana yaşatan hayata inat,

ben de hayat gibi acıma'sız oluyorum kalemimle.

Geceyle beraber karamsarım,

ve sinirim üstümde.

Yumruğumu bile sıkıyorum,

sararan dişlerimi de.

Kendimi tokatlıyorum senli hayallerden,

gözyaşı dökerek uyandırıyorum beni senli rüyalardan.

Bir de utanmadan ağlıyorum sabaha kadar,

üşüyorum uykusuzluğuma sarıldığım hâlde.

Yastığı almaya üşeniyorum;

boynum tutuluyor, sırtım da.

Çapaklarla uyanıyorum yeni bir sabaha.

Her sen eski ama,

yataktan çıkmadan oyalanıyorum silemediğim mesajlarınla,

silemediğim gözyaşlarım yüzünden oluşan pis çapaklarımla.

Acıta acıta söküyorum onları masum kirpiklerimden,

kirpiklerim çok acıyor.

Kurunun yanında yaş da yanıyor işte;

günahsız gözyaşlarım olduğu hâlde,

karşılıksız; kuru kuruya olan sevgimle beraber yanıyorum.

Sinirden kirpiklerimi bile yoluyorum..

Söyleyemedim hiç, anlıyor musun ?

Bilmeni istemedim sana olan sevgimi.

Sınıf farklılığı dedim kendime;

ben geçen sene sınıfta kaldım.

Utandım,

giderek imkansızlaşan üniversite hayallerinden.

Ayrı okullarda olsak da aynı üniversiteye gideriz belki düşüncemden..

Ne üniversitesi,

harcını yatıramayacak diye;

beraber ağladım bir ablamla.

Ona üzülme demekten başka destek olamadım.

Cebimdeki son paramla da kitap aldım,

bir de doğum günü için pahalı bir çikolata..

Bir türlü ölemediğimden,

kalemimle gömdüm kendimi satır aralarıma.

Okuyunca ne olur,

gözlerinle çıkar beni mezarımdan..

Bu arada içine kapanık duygularımın sela'mı var sana;

imkansızlığıma,

sevinçten havalara uçtuğun çok ama çok istediğin filme

beraber gidelim mi diye soramadığıma..

Yanına gelemediğime,

yarının olamayacağıma..

Seni sevmemeliyim.

Burnum uzasa da prensesi olduğun masallarımda,

dudaklarım titrese de soğuk gözyaşlarıyla,

başlamadan bitmeli;

sevmiyorum seni.

Sadece içimdeki çocuk biraz hoşlanıyordu senden,

bir keresinde bana söylemişti.

Ama sen onu seviyorsun ya,

ben de ona bunu söyledim.

Sessizce ağladı sadece,

belki de öldü sonra,

bilmiyorum, hepsi bu.

Başlayamayan aşkın ayrılığı, benden olsun diyorum.

Tanıdık bir hoşçakalla

uğurluyorum seni hiç gidemeyeceğin kalbimden.

Hoşçakal ruh'um,

bir türlü giremedin bedenime can'sızım bu yüzden;

ölüyorum..

Hoşçakal'ımı duymasan da, sadece oku.

Ve benim yerime de yaşa o muhteşem aşkını,

seni benden çok sevemese de; hoşça sev onu..