Hoşçakal Varlığım

Kalbimle, ağzımdan çıkan kelimeler birbirine tezat düşse de

Yokluğunla içten içe savaş veriyorum

Dilim iyi oldu, gitti desede

Kalbim sahipsiz kaldın diyor

Ebedi bir yolculukmuş

Sen olmadan yaşanılan her gün

Sen olmadan doğan her yeni gün

Soluksuz yaşanılacak kederler arasında

Kaybolup gitmek

Belki de tek çare

Şimdi anlıyorum

En güzel varlık

Beni ben yapan

Ağlatan, mutlu eden, güldüren

Senmişsin meğerse

Bütün bu duygularımın sahibi

Senle yaşadıklarımı geride bıraksam da

Ruhum, ruhuna eşlik edecek

Ebediyete , sonsuzluğa

Hayatıma bir buse kondurup gitsen de

Yine de benim çorak topraklarda açacaksın

Gül vermesen de yeşillenip

Yüreğime su serpeceksin

Teşekkür ediyorum

Herşeye bir parça anı bıraktığına

Hoşçakal varlığım