Hoşçakalıyorum Ellerinde Sarya / Sarya - I I I

Zamanın daralan buğusunda, ismini duydum Sarya

Ve fısıldayışında rüzgarların usulca

Yarım bırakıldı elveda susuşu ellerimiz

Ayrılık çemberindeki tüm erken kavuşmalara

Sessiz bir kayboluştu oysa taşıdığımız

Gövdendeki barikatına koyarken bir sevda daha

Gözlerinin namlusunu doğrulttuğun yalnızlığının

Çoğalıyordu uğultulu gülüşleri, sevecen çığlığında

Uyanıyorduk kirpiklerimizin utangaç mevsiminde

Acılar çoktan bırakmıştı iklimini, iklimimize

İçinde beklettiğin sancılı kalabalıkların

Yüreğinin telleriyle devrik bir türkü oluyordu

Kendinden göç etmiş, vuslatsız mavi sabahlara

Ellerin taşlanıyordu acınası ihanetlerle

İsmini kaybetmiş sağır sokakların, eskici zamanlarında

Biz her yeni yaşama güneşler çağırmıştık Sarya

Ömrümüzü kundaklayan şu duvarlar kalksın diye

Dilimiz, dilimize öksüz bir merhabaydı aslında

Biraz tanıdık, biraz yabancı sevişmelerle

Ölüm katıyorduk izini sürdüğümüz gülüşümüze

Başaklar boy verir, ayçiçekleri doğardı gecelerimize

Hanımelleri açar, çocuklar zerdali toplardı

Ayak seslerinde dönerdi, dünya dediğimiz işkencehane

Bilirdik şafağın yeni sahipleri onlardı

Ah çocuklar, ne kadar da yabancılardı kendilerine

Artık vakit ne uzun, hayat ne de dar Sarya

Yıllanmış beyazlarımı giydirdim ütopyamıza

Sana el değmemiş, upuzun bir veda bırakıyorum

Ağlıyor, gülümsüyorum aldırma sen bana

Yaklaşan her saniye ismini yutkunsamda

Ellerin var şimdi sımsıkı, bileklerimde

Birazdan boynuma geçirecekleri ipin yerine

Gözümden savurduğum yağmurlar ıslatmasın seni

Çünkü mutluyum, Hoşçakal'acağım ellerinde

Sen unutma beni, kaldığım sende

Irmak - Ağustos / 2012