Hüda

Ve elleriyle sımsıkı kavradı nihayet,

Cam kırığı anılarını avuçlarını kesercesine

Nihayet(siz) geceye düş kırığı kimlikler büründü...

Anlamsızlıklar arasında geçen saatler

Üzerimde siyahın her tonunda, grinin göz yaşında kıyafet...

Setremde üç yama,

Biri aşk çarpışmalarından hasarlı

Ötekileri zifir gecenin belaları...

Nevruz çığlıklarından kalma ateşli naralar

Dahası gözlerimde siluetlerin kımıldamaları

Geçmişin küf kokulu anılarında dolaştım hep

göz yaşlarım Nisan sağanaklarına karıştı

Olur ya görmesinler,

Erkekler ağlamaz, öyle bilsinler..

Ağlar be hüda...

Cefasızmı sanırsın avuçlarımda sımsıkı yumruladığım anıları

Nur-i pak değildir erkeğin duyguları

Karanlıktır, siyahtır bazen

Beyazın tenine hapistir çamur değmesin diye