Hudutsuz

seni bi öperim

baharın en çiçekli anında

kor bir bulutun üstünden eğilip

öyle ıslak

yağmur yangınımı anlar

seni bi öperim

türkü marşa dönüşür

ıslık başka bir renge

yavaşken hızlanır atlar

iyileşebilir hani o sevmediğimiz koku

denizler kaynar

gökyüzü ne kadar bakire

kuşlar teker teker kutlar

gazaptan kurtardığımız için yıldızları

madem ki bu aşk benim en sıcağım

en bulunmazım

sev ve seviş diyen yokken

öl diyen çokken

seni bi öperim

öyle huzur öyle destan öyle bir ah

çürümüşü ekşiyi silkeleye silkeleye

eriyip karışır gibi umuda

yüz çocuğu bin çocuğu milyonlarca çocuğu

başka bir geleceğe ulaştırır gibi

seni bi öperim

dün gibi hakikat yarın gibi ırmak

öperim zamansız

yetmezse

seni bir daha öperim

ayazın öcünü alıp

kentin ortasında güneşi kucaklar gibi

vücut bulan efsane gibi

keder çeken şairlere teselli olur gibi..

seni bi öperim

bir daha öperim...