Hükm-ü Figan

----------

İsyanımı kopardım ben, yüreğimin sesinden

Hangi hüküm ayırır ki gönlümün ateşinden

Rüyalarım sana dair hüküm giydim nârına

Söyle katlim mutlak mıdır sevdanın girdabına

Kahreden bu yokluğunla tükenirim her demde

Dağılırım , sen bakınca miskal miskal zerremde

İzim deniz kokardı ya çöl olurum suyunda

Bin kez mendil açsam da ben dilenirim uğrunda

Hangi kitap es geçer ki bu çaresiz sevdamı

Bel ki hatrım olur duysan bir defa feryadımı

Hangi yöne salsam günah , sitem ve isyanımı

Katmer katmer razı olsam ateşten günahımı

Ellerime nur bulaşsa aşkın cehennem olur

Kirpiğinden saldığın düş boynuma ferman olur

Hakikate giz olurken erişilmez hayalin

Nar-ı ateşin sineme sür , fikrime düçar olur

Sesini ek yüreğime aşkın ateşi için

Parça parça dağılsam da sevdanın hatrı için

Zincirden bir kelepçeyim yolunun esaretine

Razıyım bin kez tutsak olsam aşkın zindanı için

Yokluğundan bir ateş yak sazımın tellerine

Ruhuma bir fırtına ol sözümün ezberine

Her zorluğu aşmak makbul bil ki senin uğruna

İster isen alazdan bir ok salınsın ciğerime

Söyleseler bu sevdana değer mi ki bu acı

Bilmezler ki bir bakışın derdimin tek ilacı

Kaç evliya söylemine ilhamdır güzelliğin

Yanı başımda olsan bile tükenmez ki hasretin

Ölümsüzlük şerbetine eşittir bir nazarın

Onmaz bir hâl üzerimde bitmez ki esaretim

Dönüşüm yok amansız yol sonunda bak arafım

Dün sanmıştım sonsuzluğa kaldı şimdi vuslatım

Beklentimin uzağına düşüyorken menzilim

İlâhi bir kudretle bak sürmelenmiş gözlerin

Arşa değer bir kez gülsen gamzendeki şefkatin

İklimlere değişimdir yüzündeki şemalin