Hükmü Çoktan Verilmiş Aşk

Hükmünü çoktan vermişti aşk;

Yağmurun gözlerinde bir elvedalık yaş kalmıştı.

Gitmişti o,

Vaktinden önce eve varmak isteyen...

​Fuzuli’den Nebi’ye,

Bir sarmalık bende,

Meftun merhabalara kilit vurarak...

Önce edebiyatı,

Sonra bizi,

Bir de beni terk etmişti.

Benim şiirlerime varmazdı artık.

​Gönlümün damından yasaklı uykular geçti;

Vazgeldi,

Her gün bana varana, beni acıtana dek.

Şiirlerden önce şairler sustu;

Divana bir soylu hatırlamak oturdu,

Divandan kopuk şiirlerimle...

​Ben serseri bir merhaba,

O ise "gidiyorum" kelimesinin tamburu...

Çok çalındı;

Bu yüzden benim sesim ona hiç duyulmadı.

​Dilara AKSOY