Hükümsüz

Gökyüzü lacivert ama,

Üzgünüm, gönülyüzüm gri

Zul oluyor umut etmek artık,

En olmadık yerden çıkıp,

Laf ediyor, sataşıyor yalnızlık....

İyiden iyiye küçüldü şehrim,

Miadı doluyor hislerin de.....

Nasırlaşıyor cümleler biryerde,

Eninde Sonunda susuyorsun istemesen de

Resimler siliniyor tavandan

Daha bir soğuyor çay

En uzağa atasın geliyor geleceği

Soruların zor, cevapları daha deli

İnan, inanamıyorsun kendine bile

Nicedir hükümsüz o yüzden Yüreğimdekiler de

İstanbul 24.04.16