Hükümsüz Sevdalar

Gizli bir mabet idi gözlerin,

Gözlerin tutunurken başka nazarlara

Hiç oldu gözümde,

Öznesi uçurum kenarında kaldı mazinin...

Lal oldu dilim tüm yaşanmışlıkları silerken geçmişten

Sustum tüm olanları unutmuşcasına

Hıçkırıklarım düğümlü boğazımda

Hiç bir yağmur temizleyemez yasımı

Boranı son bulmadıktan sonra...

Güneşimi buz tutturan yar

Hangi bahar eritir üşüyen yanımı

Ve hangi alev yakar senden çok bağrımı

Derdi sefa olan aşklar varken bunca kalabalıklar arasında

Ben seni seçtim tüm ızdırabınla

Tek senin ellerin değsin ellerime

Yarınlarımın tek merhabası sen ol dedim

Sen gün-eşimle karanlıklarda tükendin...

Çak şimdi tüm şimşekleri göğüme,

Korkarsam namerdim...

Benim cananım bendeyken,

Sen git gayrı hükümsüz sevdalara...