Hülyalar Çıkmazı

Derin kuyular kazdım ekmeğime

Alın terim toprakta can

Gözlerim karanlıktır, insanlığa musallat

Düşlerim boncuk boncuk dizilir

Gün ağaranda, kurşuna...

Eskilerini giyiyorum hayatın

Eskilerini yaşayarak sevdaların

İçimde mutluluğa el sallayan çığlıklarım var

Gözlerim kapalı

Yüreğimi dişliyorum gece renginden...

Ömrüm talan olsa, ah

'Mademki'lerimizi pişmanlıklarla yaksak

Mektup yalnızlıklarında ağlasak, çaresizliğimize

Ve aynalara hiç bakmasak eylül teneşirinde

Aşk olsak, yine de ölsek

Kim anlardı dilimizi...

Ve peştamal diz kapaklarını sıyırırken

Yolcularımız ne derindir

Ne sonsuzdur bu hülyalar çıkmazı

Lakin gözlerimizi aşka saklasak bile

Görecek neyimiz var?