Hülyalı Günlerin Serap Tılsımı

Küçük bir tren istasyonu,

Vagon vagon yalnızlık şimdi içim.

Bir bukredir yüzündeki parıltı.

Ay parçası tenine değdiğim o son film.

En son biletli de gittiğine göre,

Bize kaldı istasyonun son ayrılığı.

Sen camda, ben can kenarında umudun.

Martılar misali s/üzülürüm gözlerine.

Bir parça simit oyalar beni,

Bir de Ahmet Kaya şarkısı,

''Bizi vuracaklar, bize kıyacaklar; yar, yar...''

En muktedir yerinde altıpatlarımı çıkartıp,

Sıkarım yalnızlığın şakaklarına,

Mermiler sekerken elmacık kemiklerimden,

Çiğ tanesi gibi ölüm düşer kucağına.

Ocağına uğramasın yazlık helvamın tadı,

Adında kalsın bir tanem, adımın son anlamı...