Hüsnü Dil

bardağın dudaklarımla buluşmasını beklerken

aşksızlıktan nefesi kokanlardan bahsettiğiniz

mesajınızla alakadar olmayacağım

ha bire ufalıyorum, ufalıyorum

avuçlarımda yalanlarınızı

içimdeki çayın kızıllığını dindiremiyor

ağır adımlarla yürüyorum, yürüyorum

ağaçlar, dedikoducu kuşlar gibi arkamdan gülüyor

ne çiçekler, ne kelebekler ortada bile değiller

ah siz ah

hiç hüsnü dil ile şiirler yazdırmadınız bana

ne olur yaz, ne olur yaz demeyin

geçiniz, geçiniz bu avazı

kuruttunuz, şiire bandırdığım kanatlarımı

kalemin ucunu öptüm

yüzüme güzel kokulu bir çiçek çizdim

dört ortalı defterimi, ışıldaklı kağıtla kapladım

ıslak dehlize attım

sonra ağladım, ağladım

ah siz ah

hiç hüsnü dil ile şiirler yazdırmadınız bana

sizden sonra

artık hiçbir özlem kemiremeyecek içimi

tüm eve yerleştireceğim kapanları

tek tek, göz göz

gözlerim dehşetle uyanmayacak

başkalarının düşlerinin hırsızlığı şüphesiyle

küçük bir çocuk gibi ağlayıp, üşümeyeceğim

ayaklarına tutunduğumuz serçe titremesiyle

ayazınızla büzüşmeyecek, yüreğimdeki çiçekler

açacaklar tomurcuk tomurcuk

belki de, önümüzdeki yaz

yaza yaza hüsnü dil ile şiirler

04.01.2013 Ankara