Hüsran-ı Sevdam (manzüm Şiir)

Artık özlediğinden bile emin değilim, uzaklık zaten boylu boyunca yüreğimi incitiyor. can suyu dahi verilmemiş fidan gibiyim. sahipsiz ve çaresiz. Sessiz özlüyorum seni lime lime etse de korkuların beni azami hissettirsede yokluğun farkındalığını asgariye indirip kalbimi kapalı kapılar arkasında sana bağlıyorum..

Uçsuz bucaksız çöller arkasında olsada yüreğim kendimi adresindeki yollara kilitleyip beyhude yürüyorum hissiz... Ceza bilmem mutlu olmayı en hakedecek saatte uyanmak. Rüyaymış deyip yine hayellere dalmayı haketmek. Haykırışlarımı yüreğime gizliyorum artık seni kaybetmeyi göze almak ölüme davette azrile misafir olmak gibi olsa da gururumu ayaklar altında aldığında ezilen bir karıncanın sesini sana duyuruyorum artık ben senin kurduğun alemde tırnaklarımla kazıdığım huzuru başka yerde arıyorum..