Huysuz Ağaç

kara ve sert bir gece

şiirlere es verdiğim yerde dans sarısıyım

bir fiske mucize lazım bana

uyumalıyım

cinnetimi başka nerede saklayayım

aklım hummalara karışıyor

kum fırtınasına yakalandı yine göğsüm

tenimin içinde çılgınca bir rüzgâr

hey gidi çiziğini sevdiğim dünya

ekilmemiş fidan gibi dağılmışız sokaklara

ne ağaç olabildik, ne orman

her yeni gün yinelenen çözümsüz bir unutuş

kinlenen hülyalar ve en çokta tanımsız hasret

geçimsiz bir anlamsızlıkla dolduk

ömrüm ışık için bu bedene sığındı,,,

bu titrek dudaklar düşünü haykırmayacak bu sefer

avcumdaki kadehle susacağım

gözlerimin dolması ateşin sunumu yüreğime

oyunu çalınmış çocukları, mavi bir harfin içine sakladım

ağlamayacağım

sabrım, tozu dumana katacak birazdan

karantinaya alın beni

kolera geçiriyor, ozon tabakasını deliyor gölgem

ellerimde yarım kalmış mey, yarım kalmış yalnızlıklar

içimdeki bataklığı ya şiir temizler

ya da deli gibi dans edeceğim

bir şekilde ruhun kimsesizliği kanıtlanır

okunmamış şiirler gibi buruk bir gülümsemeyle

okunduğu halde anlaşılmamış öyküler gibi susmuş gözlerim

ben ne çok hayretler yuttum Tanrım

gönderemez misin beni ortaçağ sayfalarına

sen kal, araya reklam girmezse buradaki göğü doyur

ağlak vazgeçişleri, soytarı tövbeleri, samimiyetsiz duaları topla

sakın aşıklara inanma

ne sonu raylarda biten Anna Kareninalar kaldı

ne Fyodor Pavloviç gibi sevişiyorlar

şimdi herkes donkişot, herkes Dulcinea

bilgisayar denilen alet kapandı mı, bitti!

bir afet külkedisiyim

yaşama çıkma yasağına hortluyor yüzüm

sana sesleniyorum huu! en dibim

doğruları sen gibi söyleyince tiksindin mi benden

mürekkebim kanser olacaktı

ne yazık ki, ben de kusursuz değilim!

kaçıncı levelde bu votka

başımın üstünde dönen bu şiirden mi terliyorum

homurtusu ne kadar boğucu, bu tren hangi yöne gidiyor

hay benim imgeme de

gölgeme de

çekilin az beri

huysuz bir ağacın dibine kusacağım...