Hüzne Gülümsüyorum

Dağlar yıkılırda yüreğim yıkılmaz volkandan oluşan bir kraterdir o

Uçurumdaki dağ çiçeğine dokunmaya kakmayın

Dokunsalar ağlarım sessizlikmiş bu yüreğin içinde sensizlik

Acımasız o hasret sırtımdan vuruyor sen yokken

Hüzne gülümsüyorum

Emsalsiz bir zaman birleşiminde yaşatmalıyım seni

Acımasız o hasret sırtımdan vursa da sen yokken

Bana yağmur sonrası toprak kokusunu hatırlatır tenin

Gözlerin gecenin karanlığında aydınlık verir yüreğime

Sabah ışığım olur huzurlu bir tek sözün

Bir damla su bir damla ateş bir damla gözyaşı olsam da

Bir parçan kalır her gitmelerinin arkasında

İşte ben o zaman bıraktığın parçalarda ölüyorum

Yine uçurumun eteklerinde senin dönmeni beklerim

Yaralı bir çiçek gibi umutsuzca

Yine gideceğini bildiğim halde

Toprağıma gelince gökkuşağım olur musun?

Geceye günaydın dolunaydaki ışığım