Hüznü Büken Örs Neresinde Hayatın
yine güller açmadı bu mevsim
hüzne boyadı düşleri eylül
hep bahara aldandı/lal sevdalar
dün için hayıflandığım
HÜZNÜ BÜKEN ÖRS NERESİNDE HAYATIN
şimdiden geçip gitmektedir gelecek
o müthiş yalnızlıkta
sıyrıklar eksilmez bedenden
hüznü büken örs neresinde hayatın
sisli bizli kapıların ardına gizlediğimiz
hangi yanıdır yüreğimizin
ki dil ile ne girdi ki us arasına
tutuldu aşk
tutuldu ay
dilin sunaklarından kalbimize yapıştı
durmadan eskiyen yanlarımızı soyunuruz
tutunmak için bir yüreğin incelmiş kıyısına
sensizliğin resmidir / nereye bakılsa
bu derin sessizlik aynadır elbet
ip kopar
ayna kırılır
dağılır bütün görülenler ve görünmeyenler
güneşi tutacağım gözlerine ey gece
ne fark var ki körle zindan arasında
uyanıklığa değil düşe uyanmışım
sır kendimizi görebilmektir
her şeyin bir özeti var
h a y a t ı n d a .
Nail Yavuz, izmir