Hüzün Damlıyor Gözlerimden Denize

Geliyor en ince teline,

En can alıcı yerine konuyor yüreğimin

İçinden geçenleri bilmeden

Sallıyor

Bir kuş gibi uçup gidiyor.

Kalsa

Gülümsemeler yetmezdi

Gözyaşları anlatırdı sevincimi

Şimdi ay ışığında

Resimlerdeki

O sessiz şiirlerdeki hırçın deniz

Anasının kucağında bir çocuk gibi sessiz

Önce tekneler koşuyor

Umut dolu gözleriyle balıkçılar

Yıldızların gülümsediğinin farkında değil

Ay'ın düştüğü yere bakıyorlar

Bense

olmayan sevgiliden

Veda mektupları alıyorum yine

Yazdığım mektuplar eline değmemiş meğerse

Yine duymuyor, duyuramıyorum yüreğimin sesini

Dalgalarına karışıyor denizin

Hüzün damlıyor gözlerimden

Sahipsiz bir güvecin gibi uzaklaşıyorum

Martılara bırakıyorum denizi