Hüzün Dolu Yüzün

anlat..ne oldu ?

yetişemedim hüznüne

orta yerinde şehrin

yalnız ve kederli gezme

ve öpülesi sevgin,

öylesine erimesin

sokaklara taşırdığın kederlerin

benim olsun

kömür gözlerin

yangınlar içinde

kopacak gibi

fırtınalar tutsak sanki

gözyaşlarınla ördüm gecemi

senden ördüm

sabahları bulan düşlerimi

koca bir hüzün

acı dolu yüzün

umutlara açılan düşlerin durmuş

dolu vurmuş gözlerini

ruhun üşümüş

savaş açıyorum mutsuzluğa

soğuklara gömülüyorum

oysa sevinçlerin körpeydi

gülüşlerin

dört mevsim bahar ederdi

ruhumu gülistana çeviren

sesin

hayat müziğim

bedenin öylesine susuz kalmış ki

kırılıverecekmiş gibi

dayan biraz

az kaldı geçmeye

şafak söküyor yeni güne...