Hüzün Rüyası

hüzün rüyasında görseydiniz onu biraz

ıhlamur gölgeliğinde bir yuvada otururdu

penceresi özgürlüğe kanatlanırdı her yaz

sayfalar dolusu mürekkebi kuruturdu

masumluğu anne sütü gibi bembeyaz

ve bir çocuk ağlayışı o an duyulurdu.

hüzün rüyasında görseydiniz onu biraz

farklı bir tende yalnızlığı avuturdu

lale zamanı istanbul'u hissederdi şiraz

gönül terennüm etmedikçe unuturdu

elleri ellerimdeyken bizi ay karartmaz

gecenin şiiri, şairi annesizlikle vururdu.

hüzün rüyasında görseydiniz onu biraz

göğün orta yerinde karanlığı savururdu

martılar ondan sonra tenha denizlere uğramaz

o eller ki kase-i fağfur'da nakış gibi dururdu

içindeyim arafın, artık bu ömrü uyku tutmaz

bu şiiri hangi meryem okusa, isa'yı doğururdu.

(Türk Edebiyatı Dergisi-Temmuz2013)