Hüzün Ve Allah

Heder olmuş derler sevdiğim kederinden,

Ne etmeli bilmem ne gelir elden,

Sakınır mı ki kimsesizler kimsesi,

Beterin beterinden ?

Yaralıdır derler sevdiğim can evinden,

Şifa görmemiştir el merheminden,

Merhamet görür mü bilmem,

Tabipler tabibinden ?

Küsmüş derler sevdiğim sevdiğinden,

Küser mi ki can, can bildiğinden,

İnsan ümit keser mi bilmem,

Rahman Rabbin rahmetinden ?

Şikayet eder derler sevdiğim cefasından,

Unutulmak belasından

Şüphe eder mi insan bilmem,

Vefî rabbin vefasından ?

Kanatmış derler sevdiğim günü geceyi,

Unutmuş cemalince gülmeyi,

Gül yüzlü yar bilmez mi bilmem,

O Allah'tır ki : sever hüzünlü yüreği...